Lee's profile••·.·´¯`·.·• Thê Bëdt!m...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    May 03

    INTERVIEW

     เมื่อวานไป สัมภาษณ์งาน ที่ World Congress Co.,Ltd
     
    ตื่นตั้งแต่เช้าเพราะว่า บริษัทอยู่อโศกแน่ะ นัดไว้ 9โมง ไปถึงก้ 9.15
     
    เปิดประตูบริษัทเข้าไป เอ้ย ไม่มีคนอยู่ เห็นประตูห้องประชุมเปิดไว้
     
    เลยเดินไปแอบดู โอ้ รีบมีคนออกมาต้อนรับทันทีและก็รีบปิดห้องนั้น
     
    ไอเราก็ยิ่งสงสัย ทำอะไรกานอยู่หว่า ......
     
                : เอ่อ.... มีนัดสัมภาษณ์งานกะคุณ Masao ค่ะ
     
     
                : อ่า.. ใช่คับ เชิญนั่งตรงนี้ก่อน
     
     
                : ค่ะ ว้าวว!! คุณมาซาโอะ ยังหนุ่มอยู่เลยแถมหน้าตาดี
     
                       อีกด้วย (นี่คือเสียงในจิตใจ)
     
                : เอา resume มาไหมครับ
     
     
                : ค่ะ นี่ค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อย
     
     
                : อืมม เอกอังกฤษ ... ละนี่คืออะไร นี่มันอยู่ที่ไหนหรอ
     
                       ทำไมผมไม่รู้จักเลย
     
                : กรำ อยากรู้จักที่เรียนพิเศษตรูอีก อ่า.. คือมันเป็นของ
     
                       กระทรวงศึกษาฯ อ่ะค่ะ ชื่อเต็มว่าอะไรจำไม่ได้อ่ะค่ะ
     
                       ก็มีหลายสาขานะคะ (เมาท์)
     
                :  หรอ อืมๆ(ทำหน้าตาสงสัยนิโหน่ย)คับนั้นเด๋วจา
     
                       ให้ลองแปลข่าวดูนะ เดินไปเปิดเวบ Bangkok Post
     
                       ละก็ปริ้นข่าวออกมา
     
                : กรำ เอางี้เลยเรอะ ซวยละสิ เจอคำแรกก้งงไป
     
                       Election Commission มั่วไปว่า กกต. ละก้อ่านให้พี่แก
     
                       ฟัง 2รอบเขาก็ทำหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่อาจจะไม่เข้าใจ
     
                : อ่า..โอเค ........ละนี่ใช้โปรแกรม Dreamwaver เป็นไหม
     
                       คับ?? ใช้เป็นระดับไหนแล้วมาลองหน่อย
     
                      (เดินไปเปิดโปรแกรมเรียบร้อยแล้ว)
     
                : (เวง!!) อ่อ ไม่เป็นง่ะค่ะ แต่แต่กำลังจาไปเรียนนะคะ
     
                : เรียนที่ไหนคับ??
     
                : (นี่ก็อยากรู้ที่เรียนพิเศษตรูจัง) กะว่าจาให้เพื่อนสอนนะคะ
     
                : อ่อ.. (กลับมานั่งที่เดิม) แล้วนี่บ้านอยู่ไหนคับ มานี่ยังไง
     
                : อยู่พระราม2ค่ะ (พี่แกไม่รุ้จักอีกต้องมานั่งอธิบาย)
     
                       ก็มา BTS กะ MRT ค่ะ ขึ้นลงสถานีไหน .......(แอบคิด
     
                      ในใจ แหม อยากรู้จักบ้านเค้าล่ะสิ)
     
               : คับๆ อ่า... แล้วนี่เรียกเงินเดือนเท่าไหร่คับ ??
     
                : ก็ ... แล้วแต่ว่าจะให้เท่าไหร่อ่ะค่ะ พี่แกก็ไม่รุ้จะ
     
                     ให้เท่าไหร่ เลยเรียกไปหมื่นสอง พี่แกก็มีมุขกลับมาว่า
     
                      หมื่น 2บาท หรอ หน้าตายมาก นึกว่าพูดจิง (- -)
     
               : แล้วถ้าปกติ เวลางาน 8.00-17.00 ถ้าให้เปลี่ยนเป็น
     
                     12.00-21.00 ได้มั้ยคับ แล้วก็ เสาร์-อาทิตย์มาทำงาน
     
                     ได้ไหมแบบว่า เปลี่ยนเป็นหยุดวันธรรมดาแทน
     
               : ก็โอเคอ่ะค่ะ (รึเปล่าวะ คิดในใจ)
     
               : อื้ม คับ งั้นวันนี้โอเค เด๋วจาโทกลับไปนะคับ ขอบคุนคับ
     
               : ขอบคุณค่ะ
     
    จบไปอีก 1ที่ ไม่เป็นไปตามที่คิดอีกแล้ว ไหนบอกสัมภาษณ์ Eng ไง
     
    ไอเราก็อุดส่าห์เตรียมมา เตี้ยม japanese มา speak ด้วย นี่ไทยตลอด
     
    แต่ก็ดีแล้ว แถมคุณมาซาโอะแกใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ออกมาเลย
     
    คือนี่ออฟฟิศหรือบ้านเนี่ย ทำไมมานสบายๆ ชั้นอุดส่าห์ใส่ชุดใหม่ไป
     
    นี่ถ้าหน้าตาไม่ดีไม่ยอมนะเนี่ย ^^
     
     
     
     
                 
     
    April 12

    ·.·´¯`· うみ ·´¯`·.·

                               SUMMER SUNSHINE  
     
     
          อากาศมันช่างร้อนระอุจริงๆ Summer แบบนี้อยากจะไปวิ่งลงทะเล
     
    ไม่ก็นอนแช่อยู่ในสระว่ายน้ำ นี่ plan เอาไว้ว่าจะไปเที่ยวกานอีกแล้ว ผ่านไป 1วัน
     
    ก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า จะได้ไปไหมเนี่ย เป็นเพราะว่าวันเสาร์ที่ผ่านมา ไปชะอำ
     
    กะเจ๊มาแต่ก็ไปเรื่องอบรมงานของ herbalife อยู่ตั้ง 2 วัน น้ำทะเลก็ไม่ได้เล่น
     
    เอาชุดว่ายน้ำไปก็ไม่ได้ลงสระ กินๆๆ กะเข้าห้องประชุมละก็นอน แต่ก็สนุกดีนะ
     
    วันที่จะกลับ ด้วยความที่อยากเล่นน้ำมากๆ เลยรีบตื่นนอนตั้งแต่ 6โมงเช้า รีบลง
     
    ไปเดินเล่นที่ชายหาด แต่ทำไมคนมานเยอะยังงั้น นึกว่าจะได้เดินเล่นเสมือน
     
    หาดส่วนตัว   กะว่าจะเรียกพี่กวางมาเดินเล่น-ถ่ายรูปด้วยกัน แต่เห็นหลับสบาย
     
    ซะขนาดนั้นเลยไม่อยากทำลายความสุข ก็เลยเดินคนเดียวทำ mv ถ่ายรูป
     
    ถ่ายวีดีโอ พูดคนเดียว กำลังมีโลกส่วนตัวอยู่ได้ยินเสียงข้างหลัง "ทำไรอ่ะ"
     
    หันไป อ่อเอกนี่เอง กำลังพูดคนเดียวอยู่พอดี มันคงไม่นึกว่าชั้นบ้าหรอกนะ (- -)
     
    เดินไปเดินมาเจอซากแมงกระพรุน เห็นคนกำลังขุดซากมานขึ้นมาดู เลยหลุดขำ
     
    ออกมา คนขุดมองหน้าเลยง่ะ   เค้าแค่ขำนิดเดวเองน้า
     
     

     

       กลับมาก็ต้องตื่นเช้าไปทำงาน ชีวิตการทำงานนี่มานก็น่าเบื่อเหมือนกัน

     

    แฮะ ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ตื่นเช้าฝ่าฟันรถติดไปทำงานก็คือ เงิน น่ะเอง

     

                   วันนี้ไปเรียนมาและก็มีนัดสัมภาษณ์ โครงการ Au pair ไปถึงก็นั่งดู

     

    VDO และก็ฟังพี่เขาอธิบายว่าเราต้องไปยังไง ทำอะไรมั้ง และก้ได้เวลา Interview

     

                   แรกๆก้พอทน หลังๆ มีอึ้งไป 2รอบ ตอบไม่ถูกเลย ถามมาว่า มีกฏในการ

     

    เลี้ยงน้องยังไง เอ่อ...ตอบเป็นไทยยังคิดไม่ออกเลยนี่ต้องตอบเป็น ENg ตรูใช้กฏ

     

                  อะไรเลี้ยงน้องล่ะเนี่ย จะตอบว่า ไม่มี ก็กระไรอยู่  มีคำถามนึงถามอายุแม่

     

    ดันฟังเป็นอายุพี่ Mother & Brother ตอบไปว่า 24 คนถามก็ อืม ห๋า !! 

     

                 " Your mother ?!! " โอ้ว อิอิ หัวเราะกลบเกลื่อนละรีบตอบไปใหม่

     

    คิดในใจตรูจะรอดไหมเนี้ยย จบการสัมภาษณ์ เอ่อ น้องผ่านนะคะ แล้วก็ไปหัดขับรถ

     

                  ด้วยนะคะเพราะมันจำเป็นมากๆ ละบางทีพี่พูดเร็วน้องฟังไม่ทันอย่างงี้

     

    Final Interview นี่ไม่ได้แล้วนะคะ อ่า.... ค่ะ  ถ้าน้องจ่ายค่าสมัครก่อนวันอังคาร

     

                  หน้าจะได้ลด 2000 นะคะ โอเคแล้วค่ะ เชิญค่ะ  ค่ะ สวัสดีค่ะ   

     

    นี่ยัง งง อยู่เลยตอบเน่าขนาดนั้น ผ่านได้ไงฟระเนี่ย ชั่งมานก่อนละกาน ต้องไปหัด

     

                  ขับรถ ละก็เก็บชม. เลี้ยงเด็ก แถมยังต้องฝึกภาษาเพิ่มอีก มันจะทัน

     

    กำหนด 1ปีไหมน้อ โอ้ว อยากทำ herbalife ด้วยอ่ะ มีอะไรมาให้ทำอีกแล้ว

     

                  สนุกดีจริงๆ ชิวิตเรา

     

    PS : 10 April ที่ผ่านมา วันเกิดเพื่อนร้ากก HBD อีกที ชอบเพลงที่ร้องให้ล่ะสิ

     

                 พรุ่งนี้สงกรานต์แล้วด้วย จะได้เปียกไหมเนี่ยปีนี้

     

     

     

          

     

     

     

    April 07

    미안하다, 사랑한다

    다,
     
     
     
      user posted image     user posted image   
     
     
    นั่งร้องไห้จนตาบวม เพราะดู Series เรื่องนี้ I'm Sorry, I Love you. 
     
    เศร้าจริงๆ สมกับที่อยากดูมานาน  ตอนจบก็ชั่งทำร้ายจิตใจกานจริงๆ
     
    สงสารมูยักสุดหัวใจ รู้สึกดูแล้วจะอินเวอร์ๆ ความรักที่ไม่สมหวังนี่มานชั่ง
     
    น่าเศร้าจริงๆ เพลงประกอบ ก็เพราะ ฟังแล้วน้ำตาไหลพรากๆ โอ้ มาย ก้อด 
     
    เกิดอะไรขึ้นกับชั้น ..... ดูจนจบรู้สึกซึ้งกับคำที่นางเอกพูดว่า "คนที่น่าสงสารที่
     
    สุดก็คือคนที่ไม่มีความทรงจำ ชั้นขอแค่ให้มีความทรงจำดีๆเกี่ยวกับ
     
    ความรักสักครั้งได้ไหม"  
                                                    
     
      user posted image   "ฉันขอโทษ ฉันรักเธอ"
     
    ก็จริงอย่างที่นางเอกเรื่องนี้พูด คนที่ไม่มีความทรงจำน่าสงสารที่สุด
     
    มีคนเคยบอกว่า ถึงมานจะสั้น ถึงมันจะจบไม่ดี แต่อย่างน้อยก็ยังมีอะไรดีๆ
     
    ให้นึกถึง มานก็ดีที่สุดแล้ว เมื่อก่อนเคยคิดว่า ถ้ามันต้องจบ ถ้ารู้ว่าต้องเสียใจ
     
    เราก็อย่าเริ่มมันจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องรู้สึกอะไรเลย ดูเรื่องนี้จบ ก็ทำให้เรารู้ว่า
     
    การมีใครให้รักมานยังดีกว่า
     

    user posted image

     

    :: ดูแย้วเศร้าตาม ::

     
     
    user posted image      user posted image
     
    user posted image   user posted image
     
    :: ชอบ scene นี้อ่ะ
     
     
    "Song Eun Chae....Mianhada Saranghanda"
     

    user posted image

     

    "ชอง อึนเช ......ผมขอโทษ ผมรักคุณ"

     

     

     

     
     
     
     
    April 02

    ·.·• Apri|'s FOo|D@y •·.·

      
                       วันนี้ 1 เมษายน เป็นวัน April's foolday  เมษาหน้าโง่
     
    ประวัติของวันนี้เริ่มต้นจากประเทศ ฝรั่งเศส สาเหตุเพราะว่า เมื่อก่อน
     
    ประเทศฝรั่งเศสมีวันปีใหม่ตรงกับวันที่ 1 เมษายน แต่ต่อมา โป๊ป เปกอรี
     
    กำหนดให้ชาวคริสต์ฉลองปีใหม่พร้อมกันในวันที่ 1 มกราคม แต่สมัยนั้น
     
    ข่าวสารไม่ได้รวดเร็วเหมือนปัจจุบัน คนบ้านนอกของฝรั่งเศสได้ยินข่าวแล้ว
     
    แต่ยังไม่เชื่อ ยังคงฉลองกันในวันที่ 1เมษา ทำให้มีการเย้ยหยันและแกล้งหลอก
     
    พวกตกยุคเหล่านี้เพื่อความสนุกสนาน ตั้งแต่นั้นมา 1เมษาเลยกลายเป็นวันที่
     
    สามารถโกหกแต่งเรื่องมาหลอกกันและจะเฉลยในตอนท้าย เรื่องที่หลอกกันต้อง
     
    ไม่รุนแรงมากและอีกฝ่ายก็ต้องไม่โกรธด้วย เพราะถือเป็นวันพิเศษ
     
     
     
       คืนก่อนนอนฟังข่าวกะลังจะหลับได้ยินแว่วๆว่าวันนี้ พระจันทร์โคจร
     
     
    ไปอยู่ตรงดาวลูกไก่อะไรนี่แหละ ทำให้เกิดปรากฏการณ์ เงาพระจันทร์ใช่ป่าวหว่า
     
     
    มานง่วงมาก ฟังจบก็หลับไป วันนี้ตอน 2ทุ่มเลยเดินออกไปดูพระจันทร์ เออ
     
     
    มานมีเงาประหลาดๆจริงๆด้วยแฮะ ตอนเมฆมาบังก็มีเงาพระจันทร์เต็มดวงทั้งที่
     
     
    มานเป็นจันทร์เสี้ยว ไม่มีกล้องดูนี่มานก้เห็นแค่นี้เอง เอาเถอะดีกว่าไม่ได้ดู
     
     
     
     
     
     
     
    March 29

    Pðs† P뮃ëç†

         คุณจำความรักครั้งแรกของคุณได้มั้ย 
     
    Ref :  My Girl & I
     
     
      เพิ่งไปดูมาเมื่อวันอาทิตย์ MY Girl & I ดูแล้วเศร้า plot เรื่องเดียวกะ
     
    Crying out of love, of the center of the world. และรู้สึกว่าภาคญี่ปุ่นจะ
     
    เศร้ากว่านิดหน่อยคงเพราะเป็นละครซีรีย์ แต่ดูหนังแล้วมีคำพูดหลายๆฉากที่ทำให้
     
    รู้สึกซึ้งใจอย่างเช่น
     
     ต่อไปนี้ชั้นจะอยู่เพื่อเธอ จะหัวเราะเพื่อเธอ จะร้องไห้เพื่อเธอ ................
     
     ย่าของชั้นเป็นพรหมลิขิตของปู่ แม่เป็นพรหมลิขิตของพ่อ และสำหรับชั้น อยาก
     
    ให้เป็นเธอ.........
     
     ชั้นเกิดก่อนเธอ ชั้นถึงต้องไปรอเธอก่อนแต่เธอไม่ต้องรีบหลอก อยู่ไปนานๆเท่าที่
     
    เธออยากอยู่ ยังไงชั้นก้จะรอเธอ
     
     และก็ฉากที่นางเอกตายพูดว่าไงจำไมได้แล้ว (- -")
     
     
    กลับมานั่งคิดถึงรักครั้งแรกของตัวเองแล้วก็.......................
     
     
     
    กลับมาเรื่องหนังต่อดีก่า
     
    พากษ์ไทยตลกดี แต่อยากดู Soundtrack ด้วยง่ะ แต่ Major มันไม่มี นั่งดูอยุ่กะลัง
     
    อิน จะมีเสียงหัวเราะดังขึ้นจากด้านหลัง เหมือนขำหน้าพระเอก สักพักไอที่นั่งข้าง
     
    หลังก็เตะเก้าอี้อยุ่ได้ อยากหันไปถามว่า ถ้าขาแกยาวมากไม่เอาพาดขึ้นมาเลยล่ะ
     
    ไม่ว่าอะไรหรอก ทำชั้นหมด feel ในการรับชมภาพยนตร์  
     
     
      วันนี้คุยกะน้องมันถามว่า เจ้หลีอกหักอ่ะ ทำไงดี ?!?? ชั้นจะตอบแกยังไงดี
     
    เลยตอบไปว่า ทำใจ..... เป็นคำตอบสุดท้าย และบอกไปอีกว่า มีคนให้รักมานก็ยังดี
     
    กว่าไม่มีเลย อย่างน้อยแกก็ยังเคยอกหัก ดีกว่าพวกที่ไม่เคยนะ  มานั่งคิดอีกที
     
    เราเป็นพวกปลอบคนไม่เก่งจิงๆด้วย มันจะรู้สึกดีขึ้นบ้างไหมน่ะ ไหนจะเรื่องสอบ N
     
    อีก แต่รวมๆแล้วท่าทางไม่เครียดก็โอเคหายห่วง 
     
     วันนี้เฮียกอนเลี้ยงข้าวอีกแล้วแถมยังช่วยทำบัตรเครดิตตั้ง 3ใบ เป็นพี่ชายที่ดี
     
    เลิศประเสริฐศรีอารายเช่นนี้ พูดทิ้งท้ายไว้ว่าได้ค่าคอมแล้วมาเลี้ยงเฮียด้วยนะ
     
    หึหึหึ รอก่อนนะ ได้กินแน่ๆ ถ้าของเฮียอนุมัติทั้ง 3ใบล่ะก้อ อิอิอิ (ทำท่าน้ำลายไหล)
     
    บ่ายวันนี้โทไปหาปิศาจ จะเอาที่อยู่ ไปอยู่จะ 2เดือนละดันจำที่อยู่ตัวเองไมได้อีก
     
    ติงต๊องจิงๆ ละตะกี้โทไปอีกที มานบอกฝนตกยังไม่ถึงบ้านเด๋วโทไปบอกอีกที
     
    จะได้รู้ไหมเนี้ย อยากกินขนมมากๆๆๆๆๆๆ ไปหากินก่อนดีกว่า 
     
      
     
     
                   

     

                 
    March 11

    ‘’ JOb Fa|R ‘’

      วันนี้ไปงาน JOb FaiR ที่ ศูนย์สิริกิต์ คนเยอะมากมายมหาศาล
     
    คงเพราะมีงาน เที่ยวไทย ด้วย ก็ดีเหมือนกานหาที่เที่ยวด้วย ไปถึงตอนบ่าย
     
    เดินกันเพลิน สมัครโน่นนี่ จำไมได้แล้วว่าสมัครไรไปมั่ง เป็นเด็กจบใหม่นี่
     
    ตัวเลือกน้อยจิงๆ ขึ้น 10ตำแหน่ง แต่เลือกได้แค่ 2 หรือ 3 เฮ้อ.....
     
    พอดูนาฬิกา 3 โมงกว่าแล้ว เหนื่อยมากคนก็เยอะไม่นึกว่าแค่นี้จะเหนื่อยยังงี้ 
     
    มึนหัว ข้าวก็ไม่ได้กิน หิวจะตายอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้กินเพราะกะจะเดินให้
     
    เสร็จค่อยกินทีเดียว เดินไปดูแพคเก็ททัวร์ มีอันนึงน่าสนใจดี ไปเกาะช้าง
     
    3900 ฿ 2วัน3คืน จะได้ไปกานไหมนี้ เดินจนไม่ไหวแล้ว เรยออกมาดีกว่า
     
    ละก็รีบกลับอีก ด้วยความกลัวค่าที่จอดรถ และรีบกลับมาดูแดจังกึมตอนจบ
     
    สรุปกินไอติมไป 1ถ้วยประทังชีพ
     
     
     ละก้กลับมาทันเวลาพอดี เหนื่อยมากๆๆๆ อยากกินข้าวสัก 10จาน
     
    สรุปกลับมาไม่มีไรกิน ทิปโก้ไป กล่องกะซีเรียล อนาถมาก ไม่ได้ออกไปซื้อ
     
    ข้าวเพราะติดแดจังกึม เศร้าจิงๆ แต่ดูไปก็รำคาญโปรโมทละครเรื่องใหม่อยู่ได้
     
    ไม่เข้าใจว่าวันไหนเดินมากๆเจอคนเยอะๆ กะเล่นคอมนานๆ ทำไมมานจะ
     
    ปวดจี้ดๆที่ตากะหัว มานั่งเล่นคอมอ่านข่าวเรื่องจับคนร้ายที่ฆ่า 2นาวิกโยธิน
     
    ได้แล้ว คนร้ายบอกว่าสำนึกได้และรู้แล้วว่าโดนหลอกใช้ ไอบ้า ถ้าแกไม่หมด
     
    ทางหนีแกจะสำนึกได้ป่ะ มาถึงตอนนี้นั่งดูถอดรหัส รอดูหนังญี่ปุ่น กว่าจะมา
     
    5ทุ่ม และแล้วเปิดมา ทำไมไม่มียามะ กลายเปน ทาคุยะได้ไงเนี่ย งงมาก
     
    ถามลิง มานบอกเรื่องยามะ จบไปแล้วเมื่อวาน บ้าที่สุด ชั้นอุดส่ารอดู
     
    แต่ทาคุยะก็หล่อดี
     
     
     มาถึเงตอนนี้แล้ว รู้สึกหิวอีกแล้วไม่มีไรกินนอกจากนมและลูกอมคูก้า
     
     ปริ้นงานที่ร้านน้าแว่น นี่ก็มีอะไรดีดีเหมือนกานนะ  
     
     
     
     
     
                 
     
     
          และปิดท้ายด้วยภาพบาดใจ 
     

     

     
     
     
     
     
     
    February 26

    See the movie

         เนื่องมาจาก อ่านกระทู้หนังเรื่อง Brokeback mountain
     
     
    และอยากดูมาก ๆๆๆ  ตอนแรกจะไปดูที่เมเจอร์ใกล้บ้าน แต่แล้ว มันก้ไม่มี
     
     
    เห่ยเฟ่ย จิงๆ หัดเอาหนังที่โรงอื่นเขามีฉายมาฉายมั่งนะ อารมณ์เสีย ๆๆ
     
     
    และทีนี้ก้ต้องเปลี่ยนโปรแกรมใหม่ ไปดูที่ เซนปิ่นแทน ถ่อไปถึงโน่น
     
     
    เซนปิ่นนี่ ไปครั้งสุดท้ายตอน ม.6  
     
     
     
           หลังจากดูจบ ก้เดินออกมาอย่าง งงงวย อารมณ์ค้างๆ จะฟังเพลง
     
     
    Ost. ดันไม่เปิดเพลงที่อยากฟังง่ะนะ ออกมาก็ 5โมงละ  เดินซื้อของเสียตังไปอีก
     
     
    เกือบ  2ชม. ฝนก็ทำท่าจะตก เลยรีบเดินไปขึ้นรถตู้ ก้นึกอยู่ว่า ลืมอะไรไปป่าวน้า
     
      นึกออกแล้ว ช้านลืมดู แดจังกึมนิเอง ฮือๆๆๆ กลับมาก็ถึง ก้ ทุ่มครึ่งละ
     
     
    เลยตัดใจ ไม่ดูก็ได้เพราะต้องไปเป็นแม่บ้านซื้อของเข้าบ้านอีก ตังหมดเลยวันนี้
     
     
    โชคดีวันอาทิตย์พอดี 
     
     
     กลับมาถึงบ้าน น้ำยังไม่ไหลตั้งกะเมื่อวาน ตกใจมากเลย  เอ้ะ
     
     
    หรือว่าชั้นลืมจ่ายค่าน้ำ ว่าจะลืมจ่ายค่าน้ำ โอ้ะ ม่ายย พอกะลังจะเดินไปถาม
     
     
    คนข้างบ้าน ก้ได้ยินเสียงน้ำไหลพอดี เลยมาเปิดคอมเล่น เอา CD ที่แถมจากตั๋ว
     
     
    หนัง My girl & I มาดู ตอนแรกคิดว่า น่าจะมี Ost. ประมาณ 5 เพลง ที่ไหนได้
     
     
    มานมีแค่เพลงเดียว กะตัวอย่างหนังให้ดูซึ่งฉากเดียวกะใน mv เป้ะๆ แต่ก็น่ารักดี
     
     
    ไม่ใช่ว่า เมเจอร์พระราม2 ไม่ฉายอีกล่ะ ชั้นต้องถ่อไปดูที่ เซนปิ่นอีกนะ
     
     
     
       เจอเรื่องน่ากลัวอีกแล้วตรู มานเป็นเรื่องที่น่าดีใจแต่ทำไมชั้นถึง.....
     
     
    ไม่รู้สึกดีใจเลย ละนี่ชั้นเป็นโรคอะไรเนี่ยยุงกัดละบ่วมเป่งเป็นรอยช้ำสีม่วงๆ
     
     
    ติดเชื้ออะไรจากยุงป่ะเนี่ย บวมและเจ็บขึ้นทุกวัน ไม่น่าต้องถึงมือหมอนะ
     
     
    แต่ถ้าไม่หายสะทีจะทำไงเนี้ย ปั้ดโธ่เว่ย ไอยุงบ้า ชั้นเกลียดแก
     
     
     
     
                                        
     
     
     
    February 16

    ¨M¥ ƒð†ê¨

     
      ละวันนี้ก็นอนดึกอีกจนได้ ในที่สุดก็ดูจบแล้ว Nobuta Wo Produce
     
     
    นั่งซึ้งกานอยู่หน้าคอม วันนี้ดูไป 4 แผ่นรวด  ตกหลุมรักยามะอีกแล้วง่ะ
     
     
    ว่าจะไม่ละนะ บ้าบ้าที่สุด กรี้ดๆๆๆ  คนอะไรก้ไม่รู้ ......ขออีกนิด
     
     
     จากเรื่องที่น่าเบิกบานใจ ก้ replay กลับไปสู่ชะตาชีวิตในวันนี้
     
     
    เริ่มจากมะเช้า ตื่นเกือบสาย ออกจากบ้านมายืนรอรถ เหลือบไปเห็น..
     
     
    คนขายหวย  แต่ก็ข่มใจเอาไว้ เพราะได้ยินเสียงมโนธรรม มานดังก้อง
     
     
    ว่า แกซื้อไปก็ไม่ถูกหรอก อยากถูกกินเรอะไง ก้เอาสิถ้าไม่เสียดายเงิน 
     
     
    20 บาทในกระเป๋าน่ะ  ฯลฯ...... พอเถอะไม่ซื้อก็ได้ 
     
     
     
          ไป   วันนี้ก้เลิกเร็วอีก เลยรีบไปหาลูกค้า แหม รถเมล์สายที่
     
     
    รักที่สุดมาพอดีรีบก้าวขึ้นไป โอ้ว สุดยอด นี่ไม่ใช่รถแอร์นิ แต่มานเป็นรถ อบ
     
     
    นอกจากจะไม่มีความเย็นของแอร์แล้ว มันยังร้อนมากอีกด้วย จะลงก้กระไรอยู่
     
     
    เพื่อเป็นการฝึกความอดทนของเราเรื่องแค่นี้จิ้บจ้อย แล้วก้นั่งสูดยาดม
     
     
    มาตลอดทาง ในใจก็คิด เพื่อนร่วมทางของเราเหล่านั้นไม่รู้สึกอะไรบ้างหรอ
     
     
    ชั่งทรมานนัก ต้องหลับตาทำสมาธิ  ตื่นมาอีกที อ่าวทำไมเหลือชั้น
     
     
    นั่งอยู่คนเดียวล่ะ หรือ คนเหล่านั้นแอบลงไปไม่บอกเรา  เชอะ
     
     
                 ลงรถมาร้อนหนักก่าเดิม เดินไปหาลูกค้า ตึกมานก้
     
     
    ช่างไกลเสียจิงๆ หาไม่เจอจะหลงทางอยู่แล้ว แถมยังสะดุด พื้นหน้าจะทิ่มอีก
     
     
    ดีนะไม่มีคนเห็น รองเท้าก็กัดอีก มันเป็นอะไรเนี่ย  ต้องมากัดวันนี้ ยังไม่หมด
     
     
    ลืมช็อคโกแลคไว้ในกระเป๋าละมันก็ ละลาย....... มานั่งล้างกระเป๋าอีก my fate
     
     
    จิงๆ ผมแห้งแล้วไปนอนได้แล้วเรา 
     
     
        ขอให้ฝันถึง ยามะ เน้ะ      
     

     

     

     

    February 08

    -DREAM-

     ช่วงนี้ยุ่งๆ ไม่ได้เล่นคอมนานๆเลย ทำโน่นทำนี่เยอะแยะไปหมด
     
     
    วันนี้ตื่นแต่เช้าไปเรียน ง่วงมาก กดนาฬิกาปลุกทิ้งเกือบตื่นสายแล้วไหมล่ะ
     
     
    ดีนะ SENSE ดี ตื่นมาทัน อาทิตย์ก่อนไปตัดผมมาทำไมมานดูยุ่งเหยิง
     
     
    กว่าเดิม คิดละก็เซ็ง   วันนี้เจ้าปิศาจกลับไปเชียงใหม่แล้ว ก่อนกลับก้
     
     
    มอบของขวัญชิ้นใหญ่ไว้ให้ นั่นก็คือ บิลค่าโทรสับของมันน่ะเอง
     
     
    ขอบจายมากๆนะ ดีใจจิงๆ
     
     
     วันนี้เดินทั้งวันเลย เหนื่อยจิงๆ ง่วงด้วย รู้สึกมึนๆ กลับมาก้แอบงีบ
     
     
    ไปแปบนึงรอเล่นคอม ชาร์จพลัง มาเปิดดูเวบทำนายฝันที่มะคืนฝันไว้
     
     
    เผื่อได้เลขเด็ด อิอิ ปรากฎ มานให้มา 6 ตัว ละจะซื้อตัวไหนดีล่ะเนี่ย
     
     
    นานๆจะฝันสะทีนึง ฝันเห็น      เต็มฟ้าเลย ตอนแรกนึกว่า
     
     
    มานจะเป็นลางร้ายสะอีก เปิดดูละมานเป็นฝันดีนิหน่า ว้าววววว 
     
     
     
    สุดท้ายนี้ ขอให้ถูกหวยสักงวด ขอให้ขายบัตรได้เยอะๆ  
     
     
                      
                                          
     
     
     
                                                
     
     
     
     
     
     
    December 10

    *• S|eepy & Shy •*

                 วันนี้ตื่นขึ้นมาด้วยความแห้งเหี่ยว T^T
     
    ไม่น่าเลยจิงๆ เมื่อคืนคิดว่าจะหนาว เลยปิดแอร์ซะ
     
    เปิดพัดลมเพดานถึงจะไม่ชอบนอนพัดลมเป่าหัวก้เถอะ
     
    นึกว่าจะหนาว ที่ไหนได้  มันไม่หนาวเรยสักนิด นอนไม่หลับ
     
    เกือบทั้งคืน ตื่นมาก้ มึนหัวอีก โฮ้...ละก็ไปตลาดซื้อ
     
    โจ้กมากิน อาบน้ำไปโรงเรียน  
     
     
     นั่งรถไปอย่างสบายใจ พอไปถึงมหาลัยก้สงสัยว่า
     
    เอ้ ทำไมวันนี้ของขายน้อยจังน้อ ละทำไมคนมองเราแปลกๆ
     
    แปลกๆจิงๆน้ะ มากระจ่างก็ตอนที่ยืนอยู่หน้าประตูมหาลัย
     
    ประตูปิดสนิท ........... อึ้งไป 5วิ ทำอะไรไม่ถูกเลยไปยืน
     
    จ้องหน้าผู้ชายที่นั่งอยู หน้ามหาลัย ประหนึ่งว่าเธอคือคนในฝัน
     
    เขาก้คงตกใจ.... ผมทำอะไรผิด ??! ใช่สิชั้นตังหากที่ผิด
     
    ต้องแบกหน้าอันบอบบางเดินกลับมา ไม่กล้ามองหน้าใครเรย
     
    อายโคดๆ สุดยอด แอบเหล่ไปเห็นมีคนหัวเราะด้วย (- -)
     
    ทีนี้ก้รีบโทรสับกลบเกลื่อนความอาย ....ตรู้ดๆๆ
     
     
    ฮาโหล หลี บัวกะลังจะออกจากบ้านละเนี่ย แปบเดียวๆนะ
     
    .....ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยยยย บอกมานไปว่า เออรีบๆมานะ
     
    นี่เราถึงแล้ว อืมโอเค..... ไม่รู้จิงๆด้วยแฮะ เฮ้อ ด้วยความเป็น
     
    เพื่อนที่แสนดี เลยบอกความจิงไป นี่แก ไม่ต้องมาละ
     
    วันนี้มานวันหยุด วันรัฐธรรมนูญ อ่ะรู้จักป่ะ มหาลัยปิดประตู
     
    และชั้นก้มายืนเด๋อใส่ชุดนักศึกษาอยู่หน้ามหาลัยคนเดียว
     
    ไอ้บ้า ...ระบายออกไปเต็มที่ เท่านั้นแหละ 55555555555
     
    55555555555555555555555555555555555555555
     
    55555555555555555555555555555555555555555
     
    (- -) ขอบใจ รู้งี้ไม่บอกมานดีกว่า เดินต้อกต่อยไปรอรถเมล์
     
    แมร่งก้มาช้าจิงๆ เรยโทไปบอกเล่า 90 กะเปิ้ลและเบ้บ,โมด้วย
     
     กลับมาก็ไปนั่งแหงกอยู่ร้านคอม บ่าย 1-6โมงเย็น
     
    เมื่อยโครตๆ ปวดคอ พี่แกพูดไม่หยุดเลยไม่รุ้เอาพลัง
     
    มาจากไหน เป็นงี้ทุกทีที่ไป เหนื่อยมากๆ ง่วงก้ง่วง
     
    นั่งไปจะหลับอยู่ละ โอย พี่แกบอกวันหลังไห้มานั่งเล่นคอม
     
    ที่นั่นอีก เด๋วจะสอนๆให้ มานก้ดีอยุ่หรอก แต่ก้นะ.............
     
    พี่แกเล่นเล่าเรื่องบาปบุญจนหูแฉะเลยง่ะ กัวง่ะ มีการเอาหนังสือ
     
    ธรรมมะมาให้อ่านอีก  ซึ้งในรสพระธรรมเลยทีนี้
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    November 18

    ¤ ÊnÐ|esS §Tõ®y ~ Reirð ¤

     

     endless story : yuna ito (reira)  if u have a changed mind...

    soba ni ite hoshii yo Tonight

    If you haven't changed your mind
    I want you to be by my side Tonight

    tsuyogaru koto ni tsukareta no
    osanasugita no Everytime I think about you baby
    ima nara ieru I miss you
    It is hard to say I'm sorry was tired of acting strong
    I was too young Everytime I think about you baby
    Now I can tell you that I miss you
    It is hard to say I'm sorry

    * tatoeba dareka no tame ja naku anata no tame ni
    utaitai kono uta wo
    owaranai story tsudzuku kono kagayaki ni
    Always tsutaetai zutto eien ni

    For instance, I want to sing this song
    not for someone else, but for you
    The endless story continues into this radiance
    I always want to tell you always, forever

    Memories of our time together
    kesanaide kono mama don't go away

    Memories of our time together
    don't disappear, they stay like this, they don't go away

    atatakaku tokedashite tashikameru no
    yasashisa no shizuku kono mune ni hirogatteku
    setsunai hodo ni I'm missin' you
    kasaneta te hanasanaide

    Beginning to melt warmly & make certain,
    the drops of kindness spread on my chest
    I'm missin' you so much that I'm sad
    Don't let go of my hand upon yours
    tatoeba kanau nara mou ichido anata no tame ni
    utaitai kono uta wo
    owaranai story taema nai itoshisa de
    tell me why oshiete yo zutto eien ni

    For instance, if the wish comes true,
    I want to sing this song for you again
    The endless story with an endless love
    tell me why tell me always & forever

           

     

     

     ในที่สุดก็ถึงวันเสาร์สะที ถึงพรุ่งนี้จะมีเรียนก้เหอะ

     

    ช่วงนี้เพื่อนของปิศาจมาสิงสถิตย์ที่บ้าน เด๋วนี้ร่ำรวยเลี้ยงขนม

     

    ด้วยพี่เชษกลับบ้านเร็วเลิกงานก้กลับเลยผิดกับปิศาจ

     

    ไม่รู้มานไปเรียนอะไรถึงตี 1ตี 2 อาทิตย์ก่อน เวลาประมาณ

     

    ตี 3กว่าๆ มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ยกขึ้นมาดู No NumBer

     

    หยึ โรคจิตที่ไหนวะเนี่ย ทำลายความสุขในการนอนป่นปี้หมด

     

    กดทิ้งไป มานก้โทรมาจิกอีก3-4ครั้ง ตื่นเลยตาสว่าง จะกดรับ

     

    มานก้วางไปแล้ว สร้างความเจ็บแค้นไว้ที่ก้นบึ้งของหัวใจ.......

     

    5นาทีต่อมาได้ยินเสียงกุกกัก ตรงระเบียง ละก้ได้ยินเสียงเรียก

     

    จากปิศาจ - -' นี่แกเองหรอ แกมาปีนห้องชั้นทำไม

     

    แกคือคนที่โทมาเรอะ แกทำลายความสุขของช้านน T^T

     

    ขอโทษ .........จาก ปิศาจ เจ้าบ้าชั้นผิดเองแหละที่มีพี่อย่างแก 

      

    วันลอยกระทงที่ผ่านมาไปเชียร์โมประกวดนางนพมาศ

     

    ละก้ไปเซนทรัลนั่งกิน mac กะเปิ้ลอย่างเอร็ดอร่อย เดินดูของ

     

    อีกนิด เปิ้ลก้กลับบ้านไปก่อนยังไมได้ลอยกะทง สักพักเลย

     

    ไปลอยกะโม and เพื่อนโม มองไปมองมา มีแต่คนมาเปนคู่

     

    กลับบ้านดีก่า

     

     ละเมื่อวานก็ไปดู Harry Porter กะเพื่อนเลิฟ

     

    ไปจองที่เกือบไม่ทันเหลือแต่แถว G  เล่นสะปวดตาเลย

     

    ถ้าดูโรงใหญ่ แถว G ก็สบายอยู่หรอก นี่มานโรงเล็ก

     

    ด้วยความอยากจึงต้องทน อยากดูอีกรอบจัง เฮอร์มี่

     

    สวยมากๆ รอนก้น่าร้ากกขึ้นตั้งเยอะแน่ะ โอยขี้เกียจพิม 

     

    user posted image

     

           ................................................ 

    November 13

    ¤ ÑðÑð ¤

      G|ðmÕröu§_Sk¥ -:- By NðNð
     
     
         เมื่อวานนี้ เป็นเด้กดีมาก รีบไปเรียนตรงเวลา
     
    ออกจากบ้านไป โชคดีจิงๆ คนหน้าซอยมานจุดประทัด
     
    พอดีเด้ะ ..... แมร่ง หูแทบแตก วู้ ไม่รู้จะจุดทำไม
     
    ไปถึงมหาลัย ในห้องเรียนบางเบาไปด้วย นักเรียน 
     
    ไหนไอบัวบอกว่าเจอกานในห้อง ยังไม่เหนแม้แต่เงา
     
    มองไปที่กะดาน โอ้ว แม่เจ้า final-assignment
     
    มีการบ้านอีกละ ('') งานสุดท้ายละ 30% ต้องใช้
     
    ความสามารถในการ Copy-paste อีกละ 55555
     
    ออดเลิกเรียนดังขึ้น รีบเผ่นเลย บัวบอกไปถาม
     
    เรื่องคะแนนก่อน T^T บอกอาจานว่าไม่เหนมีคะแนน
     
    โพสไว้เลย.....สรุป ที่แท้เราก้เข้าไปดูผิดไฟล์นิเอง
     
    ฉลาดเจงๆตรู
     
     
       
     
     
      ละก็ได้เวลาไปดูนานะ ต้องรีบละฟ้ามืดๆมัวๆ
     
    นั่งรถไปฟ้าร้องโครมๆ คนขับรถเมล์ถามเด็กข้างๆ
     
    น้องไปสาบานไรไว้ป่ะระวังนะ (- -) เด็กอึ้งไปเลย
     
    ขึ้นรถไฟฟ้าเสรจ โอ้ว ฝนตกพอดีเด้ะ โชคดีอีกแร้ว
     
    ไปถึงสยาม ก็โชคดีอีกละ ขณะที่เดินลงบันไดอยู่นั้น
     
    สายตาก้สอดส่องไปดูนั่นดูนี่ ตึ้ก! ตึก!! ตุ้บ !!!
     
    ว้ายระวังค่ะ .... ไม่ทันละค่ะ ตกมาละค่ะ ดีที่จับ
     
    ราวบันไดไว้ ตกแบบไม่เจ็บ ท่าสวยด้วย 555555
     
    แต่โคตรอายเลย เวรคนเยอะชิบ อย่าค่ะ อย่ามอง
     
    ด้วยสายตาที่เป็นห่วงแบบนั้น "ชั้นยังอยู่ได้คนดี"
     
    แหม โชคดีจิงๆที่มีคนเป็นห่วงเรามากมายถึงเพียงนี้
     
    (' ')และแล้วก็เดินไปจองตั๋ว คนแม้งดูเรื่องนี้เยอะชิบ
     
    ต่อแถวกานบานตะไท ละน้องโมก้โทรมา ถามว่า
     
    อยู่ไหนละก้บอกไปเออถึงละ มานบอก รอก่อน...
     
    นึกในใจไม่ใช่มานเพิ่งออกจากบ้านนะ ก้ไปเดินๆ
     
    หาของกิน วนไป1รอบไอโมยังไม่มาเริ่มเมื่อยละ
     
    ยืนรอดีก่า ละโมก้โทรมาอีก คุยสักพักก้ต้องเดินไป
     
    รับมานตรงข้ามมาบุนครองอีก เวนกำ ตูเพิ่งเดินกลับ
     
    มาจากตรงนั้น เจอกานได้ก้รีบเทเลพอต ไปที่โรงหนัง
     
     
     
     
       ~ NðNð สนุกมากเลย รู้สึกดีที่ได้มาดู ตอนนี้เลย
     
    กลายเป็นพวก โอตาคุ นานะไปละ อยากเกิดเป้นเจ้าฮาจิ
     
    ตัวละครทุกตัวถอดแบบมาจากการ์ตูนเป้ะๆเลย เหมือนสุดๆ
     
    โดยเฉพาะ นานะ  เพลง ost. เพราะทุกเพลงเลย โอ้วว
     
    ~I Löv£ NðNð³ ~ Mikð Nakashimð
     
     
    November 09

    ~ Dë§T!n¥² ~

           เมื่อเช้านาฬิกาปลุกดังตอน 05.30

     

     

    เลยลุกไปกินน้ำ เห็นมีหมอกจางๆ อากาศก็เริ่มเย็น

     

     

    คิดในใจ ว้าวว หนาวแล้วหรอเนี่ย แต่พอ 7โมง

     

     

    ทำไนเริ่มร้อนๆฟระ 

     

             

     

     

          วันก่อนนู้น ยืนอยู่ป้ายรถเมล์ เจอป๋องนั่งอยู่ด้วย

     

    ใจเต้นตุ้บตั้บ คนอะไรก็ไม่รู้ หล่อเหมือน ติ้ก เจษฏา

     

    ขึ้นรถเมล์คันเดียวกานอีก สงสัยเป็น พรหมลิขิต

     

    พยายามร่ายมนต์ดำ เข้าใส่ "จงหันมาๆๆๆๆๆๆๆๆ"

     

    กรี้ดๆๆ หันมาจริงๆด้วย สบตากัน 1แว้บ  จบ.....

     

    ละเราก็นั่งมองเขาต่อปายย

     

         

           ยุงเยอะชิบเลย น่ารำคาญเปิดพัดลมจ่อแล้ว

     

    ยังอุดส่าห์มากัดอีก จะไปเอาไม้แบตมาตี ถ่านดันหมด

     

    หาถ่านไม่เจออีก สงสัยทำบาปไม่ขึ้น

     

    ทนให้เลือดยุงต่อไป เซ็งจริงๆ

     

     

     

     
     
    November 03

    ¤ D!§pî®ïT~ SÖNG ¤

        
      ...GLòoM¥  §ÜnDåy
     
     
     ได้อ่านเรื่องเกี่ยวกับเพลงนี้ ก็สงสัยว่าเพลงนี้
     
    เป็นยังไงน้อ  ถึงทำให้คนฟังถึงกับ ฆ่าตัวตาย ได้
     
    จะโหลดมาฟังก็ กลัว (ไวรัส) พออ่าน comment
     
    เห็นคนอื่นโหลดกันก็เลยลองดู ประมาณ 5นาที
     
    โหลดเสร็จก็เลยลองกดฟังดู ...
     
           ดนตรีประกอบน่าจะเป็นเสียงเปียโน 
     
    พอฟังเสียงคนร้อง ..... ขนลุกเลย เสียงคนร้อง
     
    เข้าถึงเนื้อเพลงและความหมายมากๆ ฟังจนจบ
     
    รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ถ้ากำลังเศร้าๆอยู่ คงจะแย่
     
    เสียงคนร้องดูหดหู่มากๆ อยากรู้ ที่มาของเพลงๆนี้
     
    เลยกลับไปอ่าน
     
               "คนแต่งเนื้อเพลงเป็นกวีชาวอิตาลี
     
    ชื่อ ลาฟโร และ เรซโซ แซร์ มาใส่ทำนองเพลง
     
    หลังจากที่เพลงนี้ดัง แฟนของลาฟโร ก็ฆ่าตัวตาย
     
    เขียน จม. ลาตายว่า วันอาทิตย์ที่แสนเงียบเหงา
     
    หลังจากนั้น ก็มีการฆ่าตัวตายกันมากขึ้นสาเหตุจาก
     
    เพลงนี้ ประมาณ 200 รายทั่วโลก รัฐบาล อังกฤษ
     
    และฮังการี สั่งห้ามออกอากาศ แต่ที่น่าขนลุกที่สุด
     
    ประโยคสุดท้าย เขียนไว้ว่า ในปี 1968 ชาวอังกฤษ
     
    คนหนึ่งก็ได้กระโดดจากชั้น 8 ของอาคารแห่งหนึ่ง
     
    เขาคือ ราซโซ แซร์ ซึ่งไม่สามารถแต่งเพลงได้อีก
     
    หลังจากการแต่งทำนองเพลง" "Gloomy Sunday"
     
     
     
     
     เพลงกะดนตรี มีผลต่อจิตใจคนขนาดนี้เลยหรอเนี่ย
     
     
    แต่เวลาที่เครียดๆโกรธๆฟังเพลงแล้วจะรู้สึกดีขึ้น
     
    มันก็คงจะทำให้คนเราแย่ลงได้เหมือนกัน .....
     
     
     
      
     
     
     
     
                         
    October 30

    Beƒ๐re ~ Hð|lóWeeñ

             
     
          H-A-P-P-Y ~ H @ L | Ô W Ê E N Ð ð Y~             
     
           ว้า.... ช่วงนี้อยากทำโน่นทำนี่เต็มไปหมด
     
    แต่จะได้เริ่มเมื่อไหร่เนี่ย เมื่อวานเปิดmagazine ดูดวง
     
    อ่านไปอ่านมา ไมมานตรงจังแฮะ ปกติอ่านไม่เคยตรง
     
    ทำให้คิดได้ว่า ใช่เลยอย่าไปยึดติดกะเรื่องที่คิดอยู่
     
    ปล่อยมานไปดีกว่า
     
     
                ช่วงนี้กลับมาอ่านการ์ตูนอีก บางวันบ้าพลัง
     
    เช่ามาสะเยอะ อ่านก็ไม่ทัน (- -) ตอนนี้เปิดเทอมแล้ว
     
    โอย ขี้เกียจไปเรียนชะมัด
     
     
     
     
     
     
          เฮ้อออ !! น่าเศร้าจิงๆ วันก่อนนู้น มีเด็กมาซื้อของ
     
     
    ละมัน ก็เดินเข้ามาถามว่า น้าคะ น้า อันนี้เท่าไหร่คะ
     
    อึ้งไป 10 วิ (คิดในใจ ใครเป็น น้าแก ห๊า!!?)  
     
     
    ปากบอกไปว่า ไม่รู้ราคาจ้ะ น้องจ้ะ
     
    วันหลังเรียกพี่ก็พอนะจ้ะ   (ยิ้มแบบนางงาม)
     
    เด็กทำหน้าตื่นกลัวเล็กน้อย ส่วนไอพี่ของเด็ก
     
    หัวเราะใหญ่เลย น่าตบเจงๆ แต่ก็ไม่ได้อีก
     
    ก็เราเป็นนางเอกนี่หน่า  โฮ้ะๆๆๆๆ
     
     
      วันนี้ดาวอังคารโคจรมาใกล้โลกล่ะ ปิ๊งๆ 
               
          
     
     
      
         
    October 03

    L­ðsTe§T Ð@¥ ¹

     
                     
     
                    Nö  Mor£  @nd  Nö |êS§ 
     
     
           ขับรถก็แล้ว...  เปิดเพลงก็แล้ว...
     
       หัวใจก็ยังกระวนกระวาย ออกไปดูดาว
     
     
    นั่งดื่มจนเกือบเช้าก็ไม่ทำให้ใจมันคลายห่วงเลย
     
              จะทำยังไงก็ ไม่หลับไม่นอน
     
              ภาพเธอยังสะท้อนติดอยู่ในใจ
     
    ยังไงก็ไม่หลับไม่นอนหัวใจมันเรียกร้องให้พบเธอ
     
    อยากจะเจอจนแทบทนไม่ไหวหัวใจมันคิดถึงเธอ
     
                              
     
     
    ความรู้สึก 2วันที่ผ่านมา คล้ายๆกะในเพลงนี้เลย
     
    ไม่ได้หลับได้นอน กลางวันอ่านหนังสือพาลจะหลับ
     
    สงสารตัวเองจริงๆ ดึกๆจะนอนดันคิดถึงแต่ "ผี"
     
     
                 
     
     
    เมื่อวานไปหาเฉลยข้อสอบกะเปิ้ลเดินผ่านร้านสปา
     
    เจ้คนขายน่ากัวมาก ลากเข้าไปเลย ดึงแขนไปอย่างแรง
     
    แล้วเจ้แกก็รีบเอาครีมขัดผิวอะไรก็ไม่รุ้มาโปะๆ ขัดๆ
     
    เอ่อ...คือว่า....... ขัดแรงมากคร่ะ ทำเสร็จเจ้แกก็ให้
     
    ยกแขนมาเทียบกัน เห็นมั้ยคร้ะดูสิดูขาวใสขึ้นทันตาเลย
     
    คือ เจ้!! เจ้ขัดแรงขนาดนั้นมานก็ต้องขาวขึ้นดิ
     
    โด่!! ละแกก็เอากระปุกครีมมายัดใส่มือ เนี้ยจาก 590
     
    ลดนะคระ วันนี้เหลือ 350 (มั้ง ไมได้ฟังราคา) 
     
    บอกไปว่า ของที่ใช้อยู่ยังไม่หมดเลย แกก็บอก
     
    ซื้อไปก่อนๆ เด๋วมาละไม่มีละนะ จะปิดBootS แล้ว
     
    คิดในใจ เออปิดๆไปเหอะ โดนลากมา 2รอบละ
     
    ครั้งนี้ไอเปิ้ลโดนด้วย 5555 กว่าจะหลุดพ้นออกมาได้
     
    เหนื่อยจิงๆ
     
     
                   
     
     
    ไปยืนถ่ายรูปเล่น ยามเดินมาเฉี่ยว พูดไรไม่รู้ได้ยิน
     
     
    แค่ว่า...ถ่ายเล่นอ่ะได้ครับ อ่อแปลว่า ถ้าถ่ายจริงจัง
     
    จะไม่ได้หรอ มันคืออะไร งง
     
     
                   
     
     
    กลับบ้านมา ทำไมบ้านเปียกๆ พี่แม้งต้องทำน้ำหกแหงๆ
     
    ที่ไหนได้มานบอก ฝนตกหนักน้ำท่วมเข้าบ้าน
     
    หงึก!! เพดานรั่ว น้ำซึม นี่ท่วมเข้ามาอีก ต่อไปกลับมา
     
    หลังคาบ้านคงปลิวหายไปกะลมด้วยมั้ง
     
     
     
     
     
     
    September 22

    ~ Rä!n­ý Dª¥ ~

     
     
             R@!N ­ ÇÅT§  &  ÐÔG§ 
     
     
     
     
    เอ้อ...ช่วงนี้พายุเข้า ฝนตกฟ้าคะนองกระจายเป็นแอ่งๆ
     
     
     
    ได้เห็น Un$eênทุกวันคล้ายๆใช้ของวิเศษโดเรมอนอยู่
     
     
    ที่กางร่มละฝนตก   เมื่อวานก็เปียกปอนซะเต็มที่
     
     
    สภาพเหมือนลูกหมา ไม่เข้าใจจริงๆว่าเวลาไม่มีร่ม
     
     
     
    ก็จะมีพายุฝนขึ้นมาในทันที แต่พอมีร่ม....ตั้งใจว่า
     
     
     
    ฝนต้องตกชัวร์ๆท้องฟ้าก็สดใสขึ้นมาในทันใด
     
     
     
     
    นี่มานแกล้งกานชัดๆ เช่น เมื่อเช้าตื่นมาฝนตกหนัก
     
    พอเอาร่มออกไปถึงหน้าหมู่บ้านมันก้หยุดแถม
     
     
     
    ร่มยังพังอีกตังหาก57056.gif ร่มอันใหม่ที่ใช้ไปแค่2ครั้ง
     
     
     
    2ครั้งเท่านั้น กรี้ดๆๆๆ เสียดาย
     
     
     
                               
     
     
     
    เมื่อวานปิศาจกลับมาเอาของฝากมาเต็มเรย
     
     
    แถมยังบอกว่าไม่อยากกลับอยู่โน่นสงบดีอยู่กะทุ่งนา
     
     
    ตกใจมากนี่ใช่ปิศาจคนเดิมหรือป่าว?!?? 
     
     
     
     
     
     Un$eên~ศัพท์เฉพาะในบ้านใช้เรียกเวลาฝนรั่วในครัว
     
    ปิศาจ~ศัพท์เฉพาะใช้เรียกพี่ชาย
     
     
     
     
     
     
     
      
     
     
     
     
    September 17

    ­~ Çh!në§e mÕøn ƒësTîvð| ~

                 

          Çh!në§e mÕøn ƒësTîvð|

     

     

     

     อะแฮ่มๆ ว้าวว ในที่สุดก้ได้กินขนมไหว้พระจันทร์ซะที

     

     

    เคยอ่านเจอตำนานบอกไว้ว่าแม่นางเสี้ยวหงอดื่มน้ำอัมฤต

     

     

     

    เข้าไปเรยกลายเป็นอมตะเหาะไปอยู่บนพระจันทร์ 

     

     

    และเทพธิดาเสี้ยวหงอเป็นผู้มีจิตใจเมตตาอารีมาก

     

     

    พอถึง ฤดูกาลเพาะปลูก นางก็จะประพรมน้ำอมฤตลงมา

     

     

    บนโลกนำความเจริญมาสู่ชาวไร่ชาวนา ดังนั้นเพื่อเป็นการ

     

     

    แสดงความกตัญญูต่อนางชาวบ้านจึงทำขนมโก๋จาก

     

     

    แป้งข้าวเจ้าเพื่อสักการะนางในวันเพ็ญเดือน  8 

     

     

     

                  

     

     

     อีกตำนานก้ว่าขนมไหว้พระจันทร์มีเพื่อซ่อนความลับของ

     

     

    กบฏที่ส่งต่อถึงประชาชนในสมัยมองโกลทหารมองโกลเลยถูก

     

     

    ปราบราบคาบ และกลายมาเป็นประเพณีของราชวงศ์หมิง

     

    จนถึงปัจจุบัน 

     

     

     

    ¤ พระจันทร์เต็มดวงอย่างงี้ สวยดีนะ ¤ 

     

     

     

     

    September 12

    ¤ $©â®ÿ ~ N!ghT ¤

        Wh@t  hðpÞ£ñ w!th mé ?? 

     

     

       บันทึก ประสบการณ์ สยองขวัญไว้หน่อย   ....

     

    เมื่อคืน นอนฟังเรื่องผีจนถึง ตี 1 ก้เผลอหลับไป จนกระทั่ง

     

    เวลาน่าจะประมาณ ตี2กว่าๆ กำลังหลับสบายๆ

     

    อยู่ดีดีก็รู้สึกเหมือนมีขาคนมาเหยียบที่ไหล่ข้างขวา ก้ไม่ได้คิดไร

     

    เรยจะพลิกตัวไปเพราะมันอึดอัด  เท่านั้นแหละ 

     

    ก็รู้สึกเหมือนมีขาใครมาเหยียบที่ไหล่ซ้าย เย้ยย...

     

    เริ่มรู้สึกแปลกๆ ทำไมมานขยับไม่ได้อ่า หระหรือว่า..

     

    เท่านั้นแหละ บทสวดมนต์ลอยมาเต็มหัวเลย

     

    แต่ก้ตั้งสติ ท่อง นโม 3 จบ สวดไปเรื่อยจนแผ่เมตตา จบทุกบทแล้ว

     

    อาการก็ดีขึ้นจนหาย แต่ความกลัว ยังคงอยู่ 

     

    ไม่กล้าปลุกน้อง  ไม่กล้าลืมตา สวดมนต์ต่อจนหลับไป

     

    พอเล่าให้ใครๆฟังก้สันนิษฐานกันไปต่างๆนานา

     

    โมนี่บอกเจ้ากรรมนายเวร หลอนเลย เปิ้ลบอกให้สวดมนต์ ไหว้เจ้าด้วย

     

    พ่อแม่ก็บอก ไม่มีอะไร เขามาดี (มาเหยียบกานยั่งงี้เลยอ่านะ)

     

    แต่ก็ดีกว่าเขามาหลอกหลอนอ่ะนะ ไม่กล้านอนคนเดียว

     

    โมไม่อยู่ทำไงล่ะเนี่ยย  แล้วคืนนี้จะเป็นยังไงน้อ??

     

    หวายย..รีบไปดีกว่าเด๋วโมไม่รอ  

     

     

       

                                                    
    September 04

    ¤ Ä Lïtt|ë £árthwôrm ¤

     
          ¤  B î $ è  ¤
     
     
                   ~   เรื่องของไส้เดือน   ~


     
      ไส้เดือนน้อย คอยแหงนมองดอกไม้นานมา

    ในใจก็คิดว่า ดอกไม้ ช่างงดงาม …
     


    เจ้าดอกไม้ เจ้าก็ชื่นชม ที่ ผีเสื้อ    มาดอม ดมทุกวัน
     


    ไม่เคย ไม่เคยมองลงพื้นดิน

    ไม่รู้ ว่ามีใครอีกคนที่คอยรัก…


     
    ยังจำได้ดีตอนที่ เจ้าดอกไม้ เล็กอยู่ ไม่มีแรงอ่อนล้า เจียนตาย


     
    เจ้าหนอน กัดกินทั้งใบ และทั้งหัวใจ ของเธอ

    มี ไส้เดือน คอยมาพรวนดินเสมอ  


     
     ดูแลทุกวัน ดอกไม้ไม่เคยรู้…


     
    เมื่อคราว เจ้าหนอน มันกลับมา เป็น ผีเสื้อ โก้หรู


     
    ดูเธอพอใจ แต่ ไส้เดือน  เจ็บช้ำ


     
     เธอรู้รึเปล่า เมื่อเธอเฉาไป ใครกันที่ห่วงเธอ

     
    และไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไร
     
     
     จะร่วงโรย หรือว่า แห้งเหี่ยว  


     
    ไม่เคยรังเกียจเธอ  ไส้เดือน นี้รักเดียว

    จะอยู่กับเธอ.....................จนเป็นดินด้วยกัน